Ostatnio wszystkie dni są takie same. Takie same poranki, popołudnia, wieczory, noce.
Budzę się
Kawa
Prysznic
Śniadanie
Siedzenie przy komputerze
Obiad
Wyjście
Ci sami ludzie
Te same miejsca
On
Powrót do domu
Kolacja
Herbata
Prysznic
Sen
Wcale nie twierdzę, że to jest złe. Chociaż.. Kiedy nie ma go przy moim boku wszystko wydaje się takie szare, ciche, puste. Ludzie, z którymi uwielbiam przebywać, nagle wydają się tacy płytcy.
To nieznośne oczekiwanie, aż w końcu zostaniemy sami. Chwile namiętności, śmiechu, spokoju.
Czułe pożegnanie przed moim domem.
Codziennie jest tak samo. Z zaledwie maleńkimi różnicami. Ale wcale na to nie narzekam. To przyjemna monotonność.
sobota, 25 sierpnia 2007
Subskrybuj:
Posty (Atom)