Miałam być chłopcem.

Tzn planowana nie byłam w ogóle, ale jak coś to oczekiwano chłopca.
Całe dzieciństwo, ba, całe życie spędziłam w towarzystwie chłopców. Miałam koleżanki, ale nie czułam się dobrze w ich towarzystwie.
Jedną dziewczynę mogę nazwać śmiało moją jedyną, sprawdzoną i oddaną przyjaciółką.

Uogólniając. Z kobietami dogadać się nie potrafię, nie rozumiem ich sposobu myślenia, postępowania, mało rozumiem. Nie jestem typową kobietą.

Z facetami dogaduje się świetnie. Lubią moją szczerość i otwartość, radzą się. Jestem traktowana na równi z innymi. Nie czują się przy mnie skrępowani ( czasami onieśmielam ich flirtowaniem, ale robię to naturalnie i bezwiednie, raczej po koleżeńsku). I nie jestem traktowana jako obiekt seksualnych westchnień, bardziej jak kumpel.

Mam tego jednego jedynego, ale i on ubóstwia to jaka jestem.

Przede wszystkim rozumiem męski sposób myślenia, podczas gdy za cholerę nie mogę rozgryźć kobiet (oczywiście są wyjątki od zasady).



By mnie poznać i rozgryźć potrzeba zarówno zawiłej kobiecej logiki jak i rzeczowego męskiego myślenia.

Fight club

Uwielbiam "fight club".

To jeden z tych filmów, które zmieniają moje podejście do życia. Ten zmienił i to tak konkretnie.



Nie pamiętam jak wiele razy oglądałam ten film. Jednak był okres, kiedy musiałam zobaczyć go przynajmniej raz w tygodniu.



******************


I dzisiaj pójdę spać w gównianym nastroju. Ale co poradzić.


Bo życie boli.
Naprawdę, bardzo, kurewsko boli.



Pozwól mi odczuć, że nie jestem sama.

A co, jak sie okaże, że można mieć wszystko?

Nienawidzę mojej sklerozy, ciągłego gubienia wszystkiego, spóźnialstwa, tego, że jest mi tak ciężko ze wszystkim, braku motywacji, braku chęci do robienia czegokolwiek.

Tego, że nie potrafię się odnaleźć i wiem jedynie kim nie chcę być.

Tak wiele rzeczy chciałabym zmienić. W sobie. Tak po prostu, zwyczajnie, zmienić.

Do tego jest niedziela. Nie lubię niedziel. W niedziele dołuje i moja składnia jest na zerowym poziomie.


******************************
A co, jak okaże się, że można mieć wszystko? Skończy się, jakże satysfakcjonujące, dążenie do osiągnięcia celu? Skończy się wszystko to o co tak trzeba było walczyć?

Nie chcę mieć wszystkiego. Chcę mieć tylko to na co zasługuje.

******************************

A śnią mi się rzeczy całkowicie groteskowe, jednak mocno przerażające.

:D

Wspaniały humor, świetny.

Zabawy walentynkowym lizakiem

Dla Ciebie Momo, bo chcialeś

Wielkie święto.

Jutrzejsze wielkie święto spędzę sama, w domu, zapewne ucząc się czegoś.

Tak sobie postanowiłam. Walentynki w domu.



Bo tak naprawdę świętujemy w piątek, jutro postanowiłam posiedzieć w domu.

Ładnie.

Dzisiaj, od tak sobie, w trakcie rozmowy powiedział:
"Pewnie i tak będziesz moją żoną za dwa lata"
Bardzo inteligentnie zapytałam "co?".
A On takie małe sprostowanie "oczywiście musimy najpierw razem pomieszkać"
Zaskoczył mnie. Bardzo.




Mam 18 lat i boję się dzieci.

Bo to jest tak

Jest ostatnią osobą której powinnam się wstydzić, ale właśnie to powoduje, że wstydzę sie jeszcze bardziej. Bo nie chcę żeby coś mu się nie spodobało.


Zmiany:
Powrót do starego szablonu, na razie moje życie nie jest różowe.

Mhm

Znowu choruje. Mam tego dość. Chorowanie co miesiąc, albo częściej staje się coraz bardziej męczące. Nie wspominając o utrzymującym się przez cały rok katarze. Który podobno nie jest alergiczny, bo przechodziłam różnego rodzaju testy.
Nie mam ochoty na jedzenie, na ruszanie się. Na nic nie mam ochoty.
Ostatnio stronię od ludzi. Bo przecież i tak z nikim tak na prawdę nie potrafię się dogadać. Nie rozumiem ludzi. Ich sposobu myślenia, zachowań. Niczego.
Ostatnio poza szkołą spotykam się tylko z Nim. Z nikim innym. Jego też czasami nie rozumiem. A raczej On nie rozumie mnie. Nie dziwię się, mnie trudno zrozumieć. Nawet bardzo trudno.

Nie przepadam za różowym kolorem. Nie mam różowych ubrań, nie licząc koronki przy bieliźnie.
A ostatnie słowo jakim można mnie określić to: słodka, albo cukierkowa.

hmm?

Jaka

jest
definicja
miłości
??